ความชื่นใจของนักดนตรี

การชวนคนมาดูดนตรีที่เล่น อยากบอกไว้ก่อนนะครับ ว่าถ้าชวนใครแปลว่ากลั่นกรองแล้ว และอยากให้คุณมาอย่างยิ่ง

อีกด้าน ใครที่มาเพื่อมาดูเรา ก็ยิ่งต้องบอกว่าขอบคุณ และดีใจมาก

โดยเฉพาะตอนที่เราไม่ได้มีชื่อเสียง มันเห็นเลยครับว่ามีใครที่อยากมาดูเราจริงๆ ใส่ใจกับดนตรีของเราจริงๆ ไม่ใช่สักแต่ตามกระแสพาไป

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ได้ชื่นใจ
ตอนแรกชวนพี่ๆที่โรงเรียนร้องเพลงไว้ แต่ดูแล้วเบี้ยวตรูแน่ๆ ยังดูคอนเสิร์ตกันไม่เสร็จ
รุ่นน้องที่คณะก็ไม่ติดต่อมาเลย บอกไว้ว่าจะมา เบี้ยวอีกแหง

พอดีวงเราเป็นวงที่ไม่ค่อยเหมือนทั่วไป หรือก็เหมือนวงกลุ่มหนึ่ง ที่ไม่เล่นผับ
ไม่เล่นเพลงคนอื่น
อยากเล่นแต่เพลงตัวเอง
แล้วสถานที่ในกทมที่ให้เล่นเนี่ยก็น้อยเสียนี่กระไร

ไม่เป็นไร
ซัดไป 22.00-22.50 ณ The Rock Pub ราชเทวี
(สถานที่ตอนแรกผมเคยแต่เดินผ่านตอนกลางวัน น่ากลัวเชียว แต่ข้างในนี่ดูอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ)
12 เพลง เหนื่อยดี
รู้ความคิดตอนอยู่บนเวทีครับ
พอถึงประโยครองสุดท้าย

เออะ น้องคณะเ้ข้ามาาาาาา เย้
พอถึงประโยคสุดท้าย
เอ้ยยย พี่ๆที่โรงเรียนมากันด้วย เย้
ฟังทันฉันร้องด้วยคำนึง
เย้้้
ชื่นใจแหละครับที่ไม่เบี้ยว
ขอบพระคุณ

อีกทั้งมีเรื่องให้ชื่นใจอีก เมื่อเจอคนที่ตามมาดูจากที่ได้ดูที่ธรรมศาสตร์
การได้รับรู้อะไรอย่างนี้ ได้รับกำลังใจผ่านถ้อยคำสำคัญมาก ในการจะสู้ต่อไปบนหนทางนี้
บางครั้งความเชื่อมั่นที่เรามีเราสร้างขึ้นมาก็ถูกทำลายได้อย่างง่ายด่ายด้วยตัวเราเอง
ุคุณต้องช่วยเราบ้างครับ
ถ้าชอบก็ช่วยเราบ้างครับ
แค่มาพูดคุยด้วยความจริงใจ
หรือไม่อยากคุยก็ด้วยความจริงใจ
ผมสัมผัสได้เสมอ

ปล.น้ำกระเพื่อมทีละน้อยเป็นวงกว้าง เราอย่าคาดให้มีสัตว์ประหลาดโผล่มาข้างล่างแล้วน้ำแตกกระจาย เพราะมันเป็นไปไม่ได้
หินนี่แหละที่ฉันต้องโยนมันบ่อยๆ จนแผ่ไปโดนเธอซักอัน