ด้วยเหตุผลเพียงน้อยนิดคือ ได้อ่านบทวิจารณ์จากบล๊อคคุณ ผมอยู่ข้างหลังคุณ ซึ่งผมเป็นแฟนประจำ
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=aorta&month=26-10-2008&group=14&gblog=110
แล้วก็เลยอยากดูมาก ประกอบกับวันนี้หลังจากไปเขาชนไก่มา (เพื่อไปทำงานและระลึกความหลัง)เจอรุ่นพี่คนนึงดูอยู่ เลยซัดไปซะ
ดูแล้วก็เกิดข้อสงสัยเหมือนที่น้องกุ๊กไก่คิด
เด็กพวกนี้ทำไมมันแสดงกันเก่งขนาดนี้วะเนี่ย
หนังสามเรื่องในชีวิตที่รู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตอยู่แล้วผ่านตาไป ประกอบกับเด็กแสดงดีจัดคือ
1.Bridge of Terabethia
เรื่องนี้ก็เคยอ่านในบล๊อค แต่กลัวมากเพราะดูเป็นฟีลนาร์เนียชิบหาย แต่พออะไหน เชื่อคุณผมฯ เค้าหน่อย โหลดแผ่นมาดู เช้ดดดด สุดตีนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ไม่อยากเล่ามาก แต่มันได้ความรู้สึกหนึ่ง และไม่เคยรู้สึก...ไกลๆขนาดนี้มาก่อน
2.The Fall
เรื่องนี้ตามมาดูเพราะผู้กำกับ (ประกอบกับการฟังบรรยายทีซีดีซีที่ส่งผล)เฮ้ย ตอนแรกว่าไอ้เด็กในเรื่องแรกเล่นดีแล้ว เจอไอ้เด็กในเรื่องนี้นี่ช๊อคหนักกว่า น่ารักเกิ๊น อยากรู้ว่าพวกนี้โตขึ้นจะช๊อคกับงานตัวเองรึเปล่า แล้วจะเล่นได้ดีเหมือนตอนเด็กรึเปล่า
3.Son of Rambow
เด็กในเรื่องนี้เล่นดีจนไม่รู้สึกว่าเค้าเล่นดี การจะสอนเด็กให้เล่นนี่ทำยังไงวะ หรือเด็กสอนเรากันแน่
สองเรื่องหลังรีบไปดูที่ลิโด ก่อนที่มันจะสายเกินไปครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น