22.12.51

Bangkokstreetshow








อยากให้มีทุกปี ให้ตายสิ
แต่แว๊นเจริญเติบโตตามแน่นอน

21.12.51

ผมไม่สุงสิงกับพวกตุ๊ด

เพศตุ๊ดไม่ว่า
แต่สันดานตุ๊ดผมเบื่อ

ใครแฟร์ๆ ไม่เอา ต้องเปลี่ยน ก็บอกตรงๆ
อย่างงี้นับถือ

ใครกั๊ก ทำเป็นพูดจาหนักแน่น
มันต่างกับพวกเซ็นแล้วดองตรงไหน

ต่างกันที่ตรงนี้เซ็นสัญญาปากไงไอ้น้อง

กลับไปตุ๋ยพ่อเถอะจ้ะ




เราจะไปกับใครที่ทำให้เห็นว่ามึงอยากได้จริงๆ ไม่งั้นก็อยู่กันเองดีกว่า กูอยากได้ตัวกูเองที่สุดอยู่แล้ว

18.12.51

ให้ปะป๊า

สักการะมหาสดุดี
รอวันนี้มานานนะครับพ่อ
รอแล้ว แล้วรอจนหยุดรอ
เพราะจะได้มาฟังความคิดเห็น

ผมอยากเห็นความคิดของป่าป๊า
และเชื่อว่าคนทั้งโลกก็อยากด้วย
แล้วจู่ๆผมก็ช็อค เพราะป๊าป่วย
โอ้บ้านเรากรรมซวยกำลังมา

หมาสองตัวในบ้านทะเลาะกัน
เจ้าของบ้านก็ปล่อยปละให้แย่งที่
หากเจ้าบ้านรู้ตัวว่ามีดี
ไม่ใช้ซีต้องขอด่าว่าขลาดเขลา

ห่วงแต่ลูกแม่น้องญาติผองเหล่า
เอ้าพวกหมาจะตีกันก็เรื่องเขา
เอ๊ะแล้วงี้ที่ไปว่าก็เริ่มเข้า
ตัวแล้วนะ ป๊าผู้พรรคพวกพ้อง

14.12.51

ความจริง

ความจริงวันนี้
มีให้เธอเข้าใจ

ฉันไม่อาจอยู่กับเธอได้
เรามีความเชื่อที่ต่างกัน

หลากเผ่าพันธุ์
แบ่งแยก

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

เราต่างกัน
จะมาท่องให้ทั้งหลายรวมเป็นหนึ่ง
มันไม่มีอีกแล้ว
ภาพจอมปลอมเหล่านั้นหลอกหลอนเรามาตลอด

เราเลือกคนละสี

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

ฉันเกลียดเธอ

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

เมื่อถึงจุดหนึ่ง
มาถึงอีกก้าว
ไปด้วยกันไหม
สู่ดินแดนที่เรายอมรับกัน

อยากรู้หนูๆคิดยังไง

ตอนที่น้องใช้ชีวิต น้องจะรู้สึกยังไง
ที่พ่อแม่น้องแต่สีแดงทั้งวัน

เหมือนการไปปิคนิคครั้งนึงไหม เวลาไปรวมกันที่สนามศุภฯ

น้องรู้สึกโดนปลูกฝังเรื่องความแตกแยกมั้ย

รู้สึกไหม ว่าเราต้องเกลียดสีเหลือง

แล้วน้องรักสีแดงด้วยกันรึเปล่า

พี่เนี่ยรู้สึกว่ายุคนี้พี่มีภูมิต้านทานแล้ว

ถูมิคุ้มกัน...

คนที่โตกว่าพี่ก็น่าจะมี

ผู้ใหญ่ทุกคนมี

นี่มึงมีกันแล้วเหรอเนี่ย

หรือว่าแท้จริงแล้วเด็กมีภูมิต้านทานดีที่สุด

แป๊บเดียว หายคืนดี

กูเกลียดกลิ่นต้น...

มันชื่อต้นอะไร
มันชื่อต้นอะไร
หลายคนบอกว่ามันคือดอกแก้ว
แต่ฉันยังไม่ปักใจเชื่อ
เพราะนี่คือเรื่องใหญ่
นี่คือเรื่องของความฝัน
ฉันค้นพบความฝัน
และมันคือ

การโค่นต้นห่านี่ที่ดอกพรั่งพรูแต่กูทนกลิ่นมันไม่ได้

ปวดหัวมึนหัวจะอ้วกแสบจมูก
มาบานในฤดูหนาวปีนี้ต้องการอะไร
ฉันไม่คุ้นกลิ่นแกมาก่อน
แกไม่ใช่กลิ่นประจำฤดูที่ประเทศนี้
จะมาสร้างความแตกแยกลงในร่างกายคนไทยด้วยเรอะ

กูจะโค่นให้เรียบ
รอให้ซื้อเลื่อยก่อนเถอะ
เลื่อยไฟฟ้าด้วย

8.12.51

ควย

มึงนึกว่ามึงเก๋ามาก รุ่นใหญ่

ใครเขาต้องพึ่งมึง กระจอก

พวกมือสมัครเล่น ทำงานไม่เป็น

รอดูความชิบหายของพวกมึงอยู่

กิจวัตรคือจุดทดสอบ

ใครที่พบความหลงใหล ในอะไรบางสิ่ง
คือคนที่โชคดีในสายตาผม

เพราะผมไม่รู้จักการทำอะไรซ้ำๆมานานมากแล้ว
ความเชื่อหนึ่งอย่างคือ ใครจะเทพอะไรได้ ต้องใช้ชีวิตเป็นกิจวัตรกับมัน
ต้องมีความหมกมุ่นบ้าคลั่งในมัน (ดังที่พี่จิก ประภาสได้บอกไว้)

แต่กิจวัตรมันช่างเบื่อหน่าย
กิจวัตรของผมคือความเบื่อหน่าย
หรือผมจะเป็นปรมาจารย์แห่งความเบื่อหน่าย

โว้ว

5.12.51

พินัยกรรม

ชีวิตผ่านช่วงเนือยลำเปื่อยลำปาก เบื่อหลงทางวนเวียนกับความคิด

แล้วชีวิตก็พึ่งเจอะเจออีกความรู้สึก

มันนิ่งๆ เกือบจะเบื่อแต่ก็ไม่ได้เอ็นจอย มันมีเมฆหมอกบางๆแต่ก็ไม่ได้หลงทาง
มันเคว้งคว้างจนไม่รู้ว่าจะมีไปทำไม เป้าหมายใดใดไม่เห็นจะล่อตาล่อใน ท้ายสุดก็ไร้ค่า
เห็นพลุวันนี้ห้าธันวารู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ที่เห็นเม็ดไฟกระจายหลังเม็ดใหญ่
เหมือนจะนึกอะไรได้ แต่ก็ปล่อยมันผ่านไป

จนเริ่มกลัววันพรุ่งนี้ตื่นมาอาจไม่หายใจ เพราะสวิตช์ชีวิตอาจปิดไปดื้อๆ ถ้าอยากปิด
ไม่คิดปลิด แต่อาจปิดไปเอง ถ้าปุ่มคันไม้คันมือ

จึงฝากไว้ว่า
-งานศพจงยัดความเชื่อมาเถิด ความเชื่อของคนที่รักยัดมาว่าจะเป็นแบบใด จัดอย่างไร
แต่จงเปิดเพลงฉันไม่ว่าจะร้องหรือแต่งให้คลอไปทั้งวัน
-ลิขสิทธ์เพลงทั้งหมดให้กุ๊กไ่ก่
-เงินทรัพย์สินทั้งหมดให้เพิท