ชื่อเสียงกับประเภทของคน

คนเรามีสองประเภท
1.คนดัง
2.คนที่รู้สึกดีเพราะรู้จักคนดัง

ทำไม ดีใจทำไม สูงขึ้นมั้ยรู้จักคนดัง
ดังขึ้นมั้ยสนิทกับเขา

คนดังสันดานหนึ่งอย่างคือ พรีเซนท์ จิ๊จ๊ะ
ผมเริ่มสับสนความหลอกลวง (หรือที่คนเค้าพูดกันว่าเฟค) กับความจริงใจ (หรือที่คนเค้าเรียกกันว่า...ว่าอะไรวะ)
จำเป็นไหมที่คนจะมีชื่อเสียงได้ต้องมีลักษณะนิสัยเป็นอย่างนี้
แต่ที่กูเอ้ยผมเห็นแน่ๆ คืไอ้คนประเภทสองเนี่ยแหละที่ทำให้ ภาพสันดาน มันชัดขึ้น

คนจะต่อว่าหนึ่งว่าเป็นภาพนี้ครับ
แต่แท้จริง ผมขอฟันธงเลยครับท่านประธาน
คนประเภทสองเนี่ยแหละ บ่อน้ำสันดานนี้โดยแท้

มิตรภาพกลายพันธุ์

ความเป็นมิตรภาพที่มั่นคงอยู่ตรงไหนหนอ
ช่วงการเรียนคือช่วงพิสูจน์มิตรภาพของคนกลุ่มแรกอย่างแน่นอน หากวัดจากมาตรฐานชนชั้นกลางอย่างเราเรา

ช่วงหลังการเรียนคือตัวพิสูจน์อีกบท

ผลประโยชน์

หรือเราควรขอบใจเขา ที่อย่างน้อยก็ทำให้เรานึกถึงเพื่อนคนนี้ออก

ความบริสุทธ์มันจะมีอยู่ในเด็กได้เพียงเท่านั้นหรือ
มาเติมกันเถอะ ถ้ายังเติมได้