วันพิเศษสำหรับประเทศใด

ตั้งชื่อหัวข้อได้ตรงเสียนี่กระไร เพื่อต้อนรับการจากไปของเทศกาลลอยกระทง
ขอเล่าถึงวันนี้ก่อน ช่างเป็นวันที่ไม่ใช่วันลอยกระทง แต่ไปภูเขาทอง เพราะไม่เคยไปเลยทั้งชีวิตนี้ 22 ปี
ลงจากแท็กซี่ปุ๊บ ก็พบกับเด็กเกรียนตีกันด้วยไม้หน้าสามทันที
หรือนี่คือประเพณี เลือดอาบกันไม่มีตุ๊กตุ๊กรับ คนก็มุงดู เออดี แต่เสียวกระสุน เลยรีบจ้ำๆ

ว้าวภูเขาทองว้าวว้าว คิวว้าวว้าว คิวลงว่าวแทบขาด


ไฮไลท์อีกหนึ่งอย่างนั่นก็คือ ของแปลกในงานวัด ตอนแรกกะผ่านไป เพราะเหมือนเคยๆ แต่พอคิดมาตรูไม่เคยเข้าเลยซักครั้งนี่หว่า
พอเข้าไปก็เอ๊ะ...เฮ็ย แม่งเหลือแต่คอไงวะ ตอนนี้ก็ยังฟันธงไม่ได้ แต่น่าจะเกี่ยวกับกระจก
(งงถ่ายรูปได้ซะงั้น ไม่เป็นความลับแล้วนะคร้าบ)
บรรยากาศข้างนอกแสนชิว เขาดูมีความสุขดีกัน

ส่วนตอนนั่งรถเมล์กลับบ้าน ตำรวจนี่พายุ่งเนอะ
ต้นเหตุทั้งหมดมาจากแท็กซี่และตุ๊กตุ๊กรอรับคนจนรถติด จึงต้องมีตำรวจมายุ่มย่าม แต่ไปไปมามา ตำรวจกลับเป็นตัวทำให้เรื่องหลายอย่างยุ่งขึ้นไปอีก

มาเข้าเรื่องกันดีกว่า
หลังจากได้เห็นลอยกระทงไปแล้ว
และสีขาวคริสต์มาสกำลังจะเข้ามา
ผมจะเกิดข้อสงสัยเหลือเกินว่า ประเทศไทยจะเก็บรักษา วันพิเศษที่ดูดีทันสมัยไว้ได้ต่อไปหรือไม่
ตอนนี้เท่าที่เห็นมีเพียงสงกรานต์และลอยกระทง (ซึ่งลอยกระทงก็เตรียมจะนับไม่ได้แล้ว)

"ทำไมคนไทยถึงอินกับคริสต์มาส"
ศาสนาหรือก็ไม่ใช่ หิมะหรือเราก็ไม่มี

เปรียบเทียบกับ Halloween นะครับ ทีเ่ป็นการซึมซับวัฒนธรรมตะวันตกที่ล้มเหลวแล้วหนึ่งอย่าง
แต่คริสต์มาสเนี่ย น่าแปลกใจมากที่ทำไม มันถูกจริตคนไทย
เพื่อนผมคนหนึ่งถึงขั้นโทรถามว่ามีหนังอะไรดูเข้าบรรยากาศคริสต์มาสบ้าง เพราะลมหนาวปีนี้พัดมาได้โดนใจเหลือเกิน

คิดแล้วคิดอีก ก็แถได้ว่า
มาจาก รสนิยมและสุนทรีย์ที่เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย
ด้วยความขาว(คนไทยชอบขาวๆ)และเนียน(คนไทยชอบเนียนๆ)และหนาว(เมืองไทยไม่หนาวนะ)
และน่าจะด้วยศาสนาคริสต์ โรงเรียนคริสต์ ค่านิยมคริสต์อีก
เมื่อเห็นประเพณีที่ล้มเหลวและสำเร็จที่ซึมเข้ามา จึงเกิดข้อสงสัยอีกว่า
ทำไมประเทศเรารักษาวันพิเศษของตัวเองไว้ไม่ค่อยได้
หรือเพราะแบรนดิ้งไม่ดี
อย่างญี่ปุ่นเทศกาลของเขามีเยอะมากที่ยังคงอยู่ เรายังเห็นจำได้แต่ละวันมีเอกลักษณ์มากมาย
ของเราไม่มีเหรอ...

วันเด็ก... รถถังหน้าทำเนียบ
วันครู... อันนี้ไม่รู้จัก
วันจักรี... ภาพร.1ผุด
วิสาขบูชา..เวียนเทียนสามรอบ

อย่าดูถูกพลังของวันพิเศษนะครับ วันพิเศษเนี่ยแหละที่แก้ความเครียดของคนเมืองอย่างมาก ยิ่งในประเทศฤดูสีสันน้อยอย่างบ้านเรา การมีอะไรไม่ซ้ำซากจำเจมาให้เตะตาเตะใจตลอดเป็นเรื่องที่ผ่อนคลายเสมอ ผมนี่ยังคิดว่าบ้านเรามีวันพิเศษน้อยไปหน่อย