ความจริง

ความจริงวันนี้
มีให้เธอเข้าใจ

ฉันไม่อาจอยู่กับเธอได้
เรามีความเชื่อที่ต่างกัน

หลากเผ่าพันธุ์
แบ่งแยก

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

เราต่างกัน
จะมาท่องให้ทั้งหลายรวมเป็นหนึ่ง
มันไม่มีอีกแล้ว
ภาพจอมปลอมเหล่านั้นหลอกหลอนเรามาตลอด

เราเลือกคนละสี

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

ฉันเกลียดเธอ

สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ยอมรับมัน

เมื่อถึงจุดหนึ่ง
มาถึงอีกก้าว
ไปด้วยกันไหม
สู่ดินแดนที่เรายอมรับกัน

อยากรู้หนูๆคิดยังไง

ตอนที่น้องใช้ชีวิต น้องจะรู้สึกยังไง
ที่พ่อแม่น้องแต่สีแดงทั้งวัน

เหมือนการไปปิคนิคครั้งนึงไหม เวลาไปรวมกันที่สนามศุภฯ

น้องรู้สึกโดนปลูกฝังเรื่องความแตกแยกมั้ย

รู้สึกไหม ว่าเราต้องเกลียดสีเหลือง

แล้วน้องรักสีแดงด้วยกันรึเปล่า

พี่เนี่ยรู้สึกว่ายุคนี้พี่มีภูมิต้านทานแล้ว

ถูมิคุ้มกัน...

คนที่โตกว่าพี่ก็น่าจะมี

ผู้ใหญ่ทุกคนมี

นี่มึงมีกันแล้วเหรอเนี่ย

หรือว่าแท้จริงแล้วเด็กมีภูมิต้านทานดีที่สุด

แป๊บเดียว หายคืนดี

กูเกลียดกลิ่นต้น...

มันชื่อต้นอะไร
มันชื่อต้นอะไร
หลายคนบอกว่ามันคือดอกแก้ว
แต่ฉันยังไม่ปักใจเชื่อ
เพราะนี่คือเรื่องใหญ่
นี่คือเรื่องของความฝัน
ฉันค้นพบความฝัน
และมันคือ

การโค่นต้นห่านี่ที่ดอกพรั่งพรูแต่กูทนกลิ่นมันไม่ได้

ปวดหัวมึนหัวจะอ้วกแสบจมูก
มาบานในฤดูหนาวปีนี้ต้องการอะไร
ฉันไม่คุ้นกลิ่นแกมาก่อน
แกไม่ใช่กลิ่นประจำฤดูที่ประเทศนี้
จะมาสร้างความแตกแยกลงในร่างกายคนไทยด้วยเรอะ

กูจะโค่นให้เรียบ
รอให้ซื้อเลื่อยก่อนเถอะ
เลื่อยไฟฟ้าด้วย