1.2.52

รู้สึกดี ที่ได้เห็นหน้า
รู้มั้ย เวลา เพิ่มสิ่งสำคัญ
ความทรงจำเหมือนดั่งเหล้า ยิ่งบ่มยิ่งได้ราคา
เมื่อเรารวมกันพร้อมหน้า
จึงรื่นเริงเฮฮากันอีกครั้ง

ฉันเผลอนึกว่าความผูกพันเราสิ้นสุดอย่างสวยงาม
ที่แท้มันยังเดินทางอย่างเรื่อยๆไปสุดสนาม
ที่ฉันยังวิ่งไม่ครบ

โอ้ เวลา
ขอบคุณที่เคยล่วงผ่าน โดยไม่รู้ราคา
โอ้ เวลา
ขอบคุณที่เคยทรมาน จำไว้ซึ่งวาจา

ไม่มีความคิดเห็น: