ในวันที่ฉันไม่ใช่ใคร

ทุกครั้งที่ฉันไหว้คุณ ทุกครั้งที่ฉันทักทายหรือบอกลา

ทำไมหนอ ว่ามันจะไม่ใช่สิ่งล้ำค่า

เราไม่ได้รู้จักกันเสียหน่อย

แล้วจะทักทายกันไปทำไม

จำฉันให้ได้ก่อนไหม

แล้วเราค่อยมาไหว้กัน

ไหว้แบบไทยๆ ได้แต่ไม่จำ
ไหว้แบบไทยๆ ง่ายเกินอย่าทำ

ฉันจะซึ้งอย่างลึำกล้ำ ถ้าคุณจำไม่ต้องรับไหว้

บางวันก็วันดี บางทีก็มีร้าย

หลังจากตกรอบมาหมาดๆ
โชว์ที่ไม่เต็มที่ มีเรื่องให้เซ็งงืด
เพราะการรอเนี่ยแหละ

วันรุ่งขึ้นก็ได้พบกับวันที่สนุก
คนดูที่เป็นสุข

อืม พาราโบล่า

ห่วง

ตัวเอง
ห่วง
คนอื่น

ต่างกัน


โลกนี้มีแต่คนคุยไม่รู้เรื่อง
เลือดเดียวกันไม่ใช่ภาษาเดียวกัน
ดีเอนเอเดียวกันไ่ม่ได้ยืืนยันใดใด

ตายห่ากันไปทั้งโลกนั่นแหละ

ข้างหน้า ครั้งใหม่

เราต้องรู้ตัว เมื่อสัมผัสสิ่งไม่ใช่
เราต้องทำใจ ทุกสิ่งผันแปร

ไม่มีเขาไม่มีใครเราก็อยากลืมตา หายใจ
ตัวคนเดียวก็ยังต้องตามหาฝันต่อไป

เรื่องเก่าโยนทิ้งไป ไปพร้อมกับผู้คน
เรื่องใหม่จำเป็นต้องมี เพื่อชีวิตไม่สับสน

แม้ต้องหนีก็จำเป็นต้องไปให้พ้น เพื่อสร้างวันเวลาที่จะไม่วกวนอีกต่อไป