18.4.52

เข้าตัว - ส่อเจตนา

เห็นแล้วฉันกลุ้มใจ






การเลียนแบบแบบเกรียนๆ หรือให้เครดิตคนต้นฉบับไม่ได้
ฉันว่าตอนมือตบ แล้วมีตีนตบก็เกรียนมากแล้วนะ

จะทำอะไรแฟร์ๆ หรืออย่างน้อยก็แนบเนียน ไม่มีในไทย
คงเพราะคนเรามันโง่มาก หรือไม่ก็ยอมรับกันว่า เราคือๆกัน

1.4.52

หน้าที่ ของ บุคคล

หน้าที่เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องมีหรือไม่

ผมว่าไม่จำเป็น

แต่เราสร้างความจำเป็นนั้นขึ้นมาเองจากสถานะ บทบาททางการมีชีวิตของเรา

การไม่มีสถานะง่ายจะตาย
อาจอยู่ในรูปแบบคำพูดที่ว่า

"ฟรีแลนซ์"

หยาบๆหน่อยก็ "ตกงาน"

หรืออื่นๆอีกมากมาย ศิลปิน ทำงานอิสระ บลาบลาบลา

แต่เอาเป็นว่าไม่ว่าคุณคือคนที่อยากจะมีหน้าที่หรือไม่ก็ตาม คนไม่ได้บรรลุอย่างพวกคุณทั้งหลายก็คงเป็นคนสถาปนาหน้าที่ขึ้นมาให้ตัวเองอย่างแน่นอน
ก็เรื่องอย่างนี้มันเรื่องสนุกจะตาย สร้างตัวตนเราให้ชัดเจน ให้เรา(เหมือนจะ)จับต้องตัวเองได้ รู้ว่าตัวเองมีอยู่จริง มีชีวิตอยู่

ผมขอถามหน่อย
ทำไมคนรอบข้างผมมันไม่รู้จักหน้าทีี่่ของตัวเองกัน
หน้าที่ของพนักงานร้านหนังสือ คือ ขายหนังสือ และรู้จักหนังสือ
ไปทีไร มีแต่พวกทำหน้าเหวอๆ ไม่รู้จักชื่อหนังสือ ถ้าคุณไม่รู้จักหนังสือก็ไปถูพื้น ได้โปรด

แท็กซี่มีหน้าที่ต้องรู้ทาง
ผู้โดยสารบอกจุดหมายแล้วทำหน้าเหวอ ถามว่าไปทางไหน คุณช่วยไปเป็นคนขายพระเครื่องแถวมธ.

ทำบกพร่องไม่ว่ากัน แต่ดูสายตามึงแต่ละคนแล้วสวะสังคมจริงๆว่ะ