Live No.2

23/5/52 เนื่องในวาระวันเกิดย่าและปัฎฐา

ชีวิตคนทำวงดนตรี
ต้องมากมีแรงบันดาลปรารถนา
สิ่งเล้าโลมรุกเร้านอกกายา
ยั่วสายตายั่วจิตใจข้างในตน

กี่ชีวิตหามาที่เข้าได้
เพื่อหลอมใส่ความเป็นตัวให้มัวหม่น
เอาดนตรีเป็นฉากหน้าเพื่อบังคน
เบ่งตัวตนกรอกหูใส่ให้จดจำ

วงจะขึ้นวงจะลงยังคงเล่น
วงจะเป็นวงจะไปยังคงขำ
วงจะรักวงจะเลิกขอเพียงจำ
วงจะทำขอเพียงคิดถึงวันตาย

คนหนึ่งคิดจะไปสู่จุดสูงสุด
คนหนึ่งคิดจะหยุดเพราะทำหาย
หากล้มเลิกคงมีวันที่เสียดาย
ฝันสลายไม่ชิบหายเท่าคำพัง

ความเจ็บปวดของละครถาปัด

ไม่เคยดูละครปีไหนเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อน

ทำไม

ทำไม

โหดร้ายจริงๆ

ไม่มองเพื่อส่วนรวมเลย

คนส่วนใหญ่อยากลุ้นจนนัดสุดท้ายนะ

แมนยู

ปืนอ่อนเอ๊ย

ปล.ละครครึ่งแรกห่วยมากเกือบเท่าละครวิศวะระยำบอน ครึ่งหลังค่อยคุ้นเคยหน่อย อาร์ตไดสวยเทพ

โวยวายไปใย

น้องจะโวยวายไปทำไม
ยุคสมัยมันเปลี่ยนแปลง
น้องตะแคงต้านเอาไว้
อาจดูเยี่ยม มีจุดยืน

คนฉลาดย่อมเอนไป
คนที่โง่ยอมทำฝืน
อยากเป็นใครก็เลือกดู
อยู่ที่เราเท่านั้น

เพลง กำเนิดขึ้นมาในโลก
ช่วยจรรโลงสรรพสิ่ง
ไม่ได้มีไ้ว้นิ่งๆ
เป็นเครื่องมือทุนนิยม

คนทำเพลงอยากให้คนฟัง
คนอยากดัง อยากได้เงิน ต้องสงสั
จุดประสงค์ที่แท้คืออะไร
คิดดีดี นะน้องจ๊ะ

กรรมของคนซื้อสมัยนี้
ที่ไม่ดีคือค่ายเพลง
ทำตัวเหี้ย ทำนักเลง
จนวันนี้ต้องรับกรรม

คนเยอะแยะไม่เข้าใจ
โทษคนไทย ทำวงการเพลงบ้านเราเจ๊งบ๊งเละเทะมะเละมะลาด
แต่ที่แท้คือโอกาส
ในการก้าวสู่ยุคใหม่

โลกของเพลงสมัยหน้า
จะยอดกว่าสมัยก่อน
เป็นยุคแห่งเอื้ออาธร
เพลงร่อนสู่ทุกหูคน

ใครหนอบอกว่าคุณค่า
เพลงนี้หนาจะลดลง
นั่นมันแล้วแต่พวกคุณ
จะการุณเพลงแค่ไหน

สำหรับผมโหลดมามาก
แต่ก็อยากซื้อแผ่น (ถ้าอันไหนน่าซื้อ)
ยังให้ค่าไม่ค่อยพอ
ขอเวลาปรับตัวเอง

เลิกโวยวายได้แล้วจ้ะ
วันนี้พี่เริ่มเห็น
แสงเรืองรองที่ควรเป็น
ไม่ยากเย็น เด่วทำให้ดู